" قاهر 313 " نام اولین جنگنده رادار گریز و تک‌سرنشین ایرانی است که در 14 بهمن 1391 توسط " محمود احمدی‌نژاد " از آن رونمایی به عمل آمد. این جنگنده دارای سطح مقطع راداری بسیار کم بوده و با تجهیزات پیشرفته ساخته شده و به سامانه‌های " الکترواویونیک " ( سیستم‌های ناوبری ) مجهز می‌باشد. " قاهر 313 " قادر به حمل تسلیحات پیشرفتهٔ بومی بوده و از قدرت تهاجمی بالایی برخوردار است. از ویژگی‌های این جنگنده می‌توان به قابلیت نشست و پرواز بر روی باندهای با طول کم، توانایی انجام عملیات پروازی در ارتفاع پست و تعمیر و نگهداری آسان و سریع نام برد. معنی نام این جنگنده برگرفته از دو عبارت؛ " قاهر " به معنای " چیره‌شونده " و ۳۱۳ برگرفته از ۳۱۳ یار برگزیده " امام مهدی "، امام دوازدهم شیعیان است.





" دیوید چنسیوتی " و " رابرت جانسون " در گزارشی در " بیزینس اینسایدر " نوشته‌اند که لبه‌های " قاهر313 " به لبه‌ها و زاویه‌های منحصر به فرد " F22 " شباهت دارد و شکل دم‌های آن بیشتر شبیه به " F35 " است. " قاهر313 " دو کانارد بزرگ دارد که به نظر ثابت می‌رسند، ایران به ساخت ماکت‌ها و سیستم‌هایی که هیچگاه قرار نیست پرواز کنند معروف شده اما اگر " قاهر313 " اینگونه نباشد و یک پیش‌نمونهٔ واقعی باشد برای تأمین یک نیاز منحصر به فرد ایرانی ساخته شده و از آنجا که برتری هوایی در مقابل حدود 200 هواپیمای ناوگان پنجم نیروی‌دریایی آمریکا که در بحرین مستقر است برای ایران غیرممکن به نظر می‌رسد، تنها کاری که ایرانی‌ها در مواجهه با آمریکا می‌توانند انجام دهند دست یافتن به برتری عددی در مقابل کشتی‌های آمریکایی با استفاده از " قایق‌های کوچک تندرو " و " موشک‌های ضدکشتی " آنهاست. اما این قایق‌ها به سرعت با یورش هلیکوپترها و هواپیماهای آمریکایی روبرو خواهند شد و اکثر متخصصان جنگ دریایی معتقدند که هلیکوپتر در جنگ با قایق به قدری برتری دارد که اصلاً نمی‌توان رویارویی آنها را نبرد توصیف کرد اما اگر یک تهدید هوایی علیه هلیکوپترها ایجاد شود و تمرکز آن‌ها را بر هم زند اوضاع تغییر می‌کند. ایران در یک دههٔ اخیر تلاش کرده با طراحی سلسله‌ای از هواگردها این پروژهٔ نظامی را تکمیل کند. پروژه‌ای که ایران به سختی بر روی آن تمرکز کرده اما به ندرت به آن اشاره می‌کند. این هواگرد باید بتواند از قایق‌های تندرو کلاس بردستون در جنگ با ناوگان پنجم نیروی‌دریایی آمریکا پشتیبانی کند. ایران برای این منظور چند هلیکوپتر سبک " تهاجمی‌شناسایی شاهد " در اختیار دارد اما آنها به خوبی مسلح نیستند و برد عملیاتی کافی هم ندارند. جت دیگر تولید داخلی ایران یعنی جنگنده صاعقه هم در مقابل توانایی‌های ناوگان جنگی آمریکا کاری از پیش نخواهد برد، اما شاید مدلی از قاهر بتواند نقطه ضعف قایق‌های بردستون را پوشش دهد.


" مجید بکایی " جانشین وزیر دفاع ایران در پاسخ به تحلیل‌های صورت گرفته درباره " قاهر313 " اظهار داشت: وقتی جنگنده رونمایی شد دشمن ابتدا می‌گفت که ماکت و مقوا است و بعد تجزیه و تحلیل کردند و گفتند جمهوری اسلامی آن را برای مقابله با بالگردها طراحی کرده است. زیرا نقاط قوت ما قایق‌های تندروست و دشمن برای مقابله با آن از بالگرد استفاده می‌کند و آنها تحلیل کردند که این جنگنده با تکنولوژی " گراندافکت " ( پرواز در ارتفاع پایین ) قادر است در یکی دو متری سطح آب پرواز کند و بالگردهایشان را بزند.






جنگنده " قاهر313 " یک جنگنده برای درگیر‌های با هداف زمینی است و قابلیت خوبی در نیرد " هوا به سطح " دارد ولی این جنگنده می‌تواند با حمل موشک‌های " هوا به هوا " وارد نبردهای هوایی هم بشود. این جنگنده قادر است دو " بمب 2000 پوندی " را حمل کند و در کنار آن هم می‌تواند موشک " هوا به سطح " داشته باشد و برای درگیری‌های هوایی نیز قابلیت حمل 6 موشک " هوا به هوا " را دارد. طول " قاهر313 " بیش از 16 متر؛ ارتفاع آن بیش از 5 متر و پهنای بال آن حدود 11 متر است.




در حال حاضر " نیروی‌هوایی " ارتش در کنار کار طراحی و ساخت جنگنده‌های تهاجمی و چندمنظوره؛ کار طراحی و تولید جنگنده آموزشی را در دستور کار خود قرار داده و نمونه‌هایی مانند " پرستو "؛ " هسادرنا "؛ " تذرو "؛ " فجر اف-3 " و " هسا شفق " را برای آموزش خلبانان جوان خود وارد اسکادران پروازی خود کرده است.










***پهبادهای ایرانی
 
**پهباد " ابابیل "

طرح " ابابیل "  پس از گذراندن مراحل تحقیقاتی خود در صنایع " مکانیک ساصد " در مهرماه ۱۳۶۵ به منظور تولید انبوه به " صنایع هواپیماسازی ایران (هسا) "  منتقل شد. این پرنده با توجه به شرایط و ضرورتهای زمان جنگ تا سال ۱۳۶۸ به صورت یکبار مصرف با قابلیت حمل حدود ۴۰ کیلوگرم مواد منفجره تولید گردید. از سال ۱۳۶۹ با توجه به نیازمندی‌های جدید نیروهای مسلح، کارهایی مبنی بر بازطراحی تمامی بخش‌های بال و بدنه، سامانه‌های ناوبری و هدایت و کنترل این پهپاد صورت گرفت و از سال ۱۳۷۰ این هواپیما در خط تولید انبوه قرار گرفت و امروزه هواپیمای بدون سرنشینی استاندارد و چند بار مصرف است.




نمونه‌های جدید این پهباد مجهز به " سامانه ۱۲۳ " (پایدارکننده خودکار) و " جی‌پی‌اس " شده و  این سامانه دارای قابلیت‌های متنوعی ازجمله پرواز آسان با ایمنی بیشتر توسط خلبان غیرحرفه‌ای (در برد بلند و کوتاه)، برخاست خودکار و فرود نیمه خودکار، برنامه‌ریزی و هدایت روی یک مسیر دلخواه به کمک سامانه ناوبری جهانی، امکان قطع‌کردن ارتباط پایگاه با پهپاد، ارسال اطلاعات از پهپاد به پایگاه به‌صورت ۱۷کانال مجزا شامل کانال‌های دیجیتال مربوط به دور موتور، اندازه و زوایای اوج‌گیری، مقدار سوخت، ولتاژ باتری‌ها، ارتفاع، سرعت پیمایش و چند کانال آزاد است.
 

اسرائیل مدعی است که "حزب‌الله " لبنان دست کم دوازده پهباد " ابابیل " را پیش از جنگ ۲۰۰۶ لبنان دریافت کرد و تعدادی از آن را هم در جریان درگیری‌ها به سمت اسرائیل روانه کرد که جت‌های اسرائیلی پیش از آنکه هرگونه خسارتی توسط این پهبادها وارد شود، آنها را منهدم کردند. وزن این پهباد حدود 83 کیلوگرم؛ طول آن بیش از 2 متر؛ برد عملیاتی بیش از 200 کیلومتر و سرعتش حدود 300 کیلومتر بر ساعت است.


دلیل شهرت این پهباد آن است که؛ " ابابیل " جزء معدود پهپادهای ارتش ایران است که بر فراز ناو " وینسنس " آمریکا پرواز کرده و این ناو را شناسایی کامل کرده و بدون هیچ صدمه‌ای به ایران بازگشته و اطلاعات خود را در اختیار ارتش ایران قرار داده است.




**پهباد " مهاجر "

" مهاجر " نام دسته‌ای از پهپادها است که در ایران تولید شده‌اند و توسط ارتش جمهوری اسلامی ایران در حال فعالیت می‌باشد. در زمان " جنگ تحمیلی " عراق علیه ایران نیروهای مسلح از پهبادها برای انجام عملیات و شناسایی استفاده می‌کردند و به همین دلیل کار تحقیق و توسعه پهبادها از این دوران در ایران آغاز شد. بعد از پایان " جنگ تحمیلی " نیروهای مسلح ایران کار برای ساخت انواع پهبادهای تهاجمی و چند منظوره را آغاز کرد و بعد از گذشت مدتی مقامات ایرانی خبر ساخت نمونه‌های پیشرفت‌یافته پهباد " مهاجر " را اعلام کردند.






پهباد " مهاجر " در 4 مدل به نام‎‌های " مهاجر1 "؛ " مهاجر2 "؛ " مهاجر3 " و " مهاجر4 " ساخته شد که در هر نمونه جدید قابلیت تهاجمی و راداری آن افزایش پیدا کرد. در حال حاضر " مهاجر " سرعتی در حدود 300 کیلومتر بر ساعت و قابلیت حمل حدود 40 کیلوگرم مواد منفجره را دارد.







**پهباد " حازم "

پهباد " حازم " ساخت " نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران " است و در اختیار یگان "پدافندهوایی " ارتش قرار دارد. فرمانده قرارگاه " پدافندهوایی خاتم‌الانبیا " اعلام کرد که پهپاد " حازم " در ۳ مدل " حازم 1 " برای پرواز برد بلند، " حازم2 " برای پرواز برد متوسط و " حازم 3 " برای پرواز برد کوتاه به صورت یک لایه‌پنهانی برای قرارگاه " پدافند‌هوایی " توسط مجموعه متخصصین این قرارگاه طراحی شده است.  از این پهپاد هم در بحث مورد اصابت قرار دادن اهداف و بمبارن، هم برای شناسایی و هم به عنوان محمول هوایی استفاده می‌شود. از  پهباد "  حازم" به دلیل لایه‌پنهانی می‌توان برای هدف قرار دادن سامانه‌های توپخانه‌ای و موشکی استفاده کرد و همچنین از این پهپاد در ماموریت‌های شناسایی نیز استفاده می‌گردد و  در صورت نیاز پهپاد " حازم " توانایی مسلح شده با محمول‌های انفجاری را دارد.





در حال حاضر نیز " نیروی‌هوایی " ارتش از پهبادهایی مانند " رعد " و " هدهد " که نمونه پیشرفته پهباد " مهاجر " است؛ " سفره‌ماهی " و چندین نمونه دیگر استفاده می‌کند و نیروهای متخصص این یگان در کنار استفاده از این پهبادها به طراحی نمونه‌هایی جدید نیز مشغول هستند.








** " هوانیروز " و طراحی بالگرد

" هوانیروز " ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز در کنار " نیروی‌هوایی " ارتش دست به کار شده و در ابتدا با شیوه " مهندسی معکوس " بالگردهای تماما ایرانی را تولید کرد و در حال حاضر نیز دست به طراحی و ساخت بالگرد هم در زمینه تهاجمی و هم در زمینه تدارکاتی زده است و نمونه‌هایی را نیز تولید کرده که در ذیل نمونه‌هایی از آنها را معرفی می‌کنیم.




**بالگرد " ظفر 300 "

"ظفر300 " یک بالگرد آزمایشی ساخت سازمان " صنایع دفاعی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح " جمهوری اسلامی ایران است. این بالگرد در سال 1988 رونمایی شد و اصول طراحی و ساخت این نمونه آزمایشی بر پایه بالگرد " بل ای‌اچ-۱ کبرا " است. در بالگرد " ظفر300 " از سیستم جلو برنده " جت آلیسون C18 " استفاده گردیده و این بالگرد دو نفره توانایی حرکت با سرعت بیش از 200 کیلومتر بر ساعت و سقف پرواز بیش از 2 هزار متر را دارد.




**بالگرد " شاهد285 "

" شاهد285 " نوعی بالگرد سبک در کلاس " تهاجمی‌شناسایی " است که در ایران با " مهندسی معکوس " بالگرد " بل206 " طراحی و ساخته شد. این بالگرد که توسط " نیروی‌دریایی " سپاه ساخته شده در سال 1390 رونمایی شد و دارای یک برجک مجهز به تیربار " پی‌کا " در دماغه و لانچرهای شلیک راکت در بال‌چه‌های دو طرف بالگرد مسلح شده و در دو مدل ِ تهاجمی " سبک‌شناسایی "  و " گشت دریایی‌ضد کشتی " است. این بالگرد در دو مدل " ای‌اچ85-ای " و " ای‌اچ85-سی " که به ترتیب نمونه‌های " زمینی " و " دریایی " این هلی‌کوپتر هستند طراحی و تحویل نیروهای مسلح ایران داده شد.





بالگرد " شاهد285 " در زمان برخاستن از زمین بیش از 1 هزار کیلوگرم وزن دارد و طول آن بیش از 10 متر؛ عرض آن نزدیک به 3 متر؛ ارتفاع بیش از 3 متر؛ وزن خالی آن بیش از 800 کیلوگرم؛ سقف پروازی بیش از 4 هزار متر و سرعت آن بیش از 200 کیلومتر بر ساعت است. این بالگرد قابلیت حمل 14 راکت برای درگیری با اهداف زمینی دارد یا می‌تواند 8 موشک ضد کشتی " سدید " یا 2 موشک " میان‌برد کوثر " که ضد کشتی هستند را حمل کند و یک تیربار " 7.26 میلی‌متری پی‌کا " در دماغه آن نصب است.





یگان " هوانیروز " ارتش در کنار این بالگردهای ساخت ایران توانست بالگردهای " طوفان 1 و 2 " را که نمونه ارتقا یافته بلگرد " کبرا " است را در اختیار بگیرد.