سرویس جهان مشرق - مساله حقوق بشر و حقوق بشردوستانه از موضوعاتی است که پس از انتشار اعلامیه جهانی حقوق بشر در دهم دسامبر 1948 تاکنون دست خوش تغییرات شکلی (از حیث اجرایی و رعایت مفاد پروتکلها و میثاقنامهها) بوده و این روند در حال حاضر از سوی دولتها پیگیری میشود.
ممکن است عدهای از علمای علم حقوق و به خصوص اساتید و صاحبنظران عرصه حقوق بینالملل نسبت به این موضوع که "حقوق بشر" و "حقوق بشردوستانه" دو معقوله جدا از یکدیگر تلقی میشوند انتقاداتی را مطرح کنند و این دو محور را از یکدیگر تمیز دهند که البته در اصل حرف درستی خواهد بود، اما باید توجه کرد که این دو محور از حقوق بینالملل از دهههای گذشته و با ورود به قرن بیست و یکم تا حدود زیادی با یکدیگر درآمیخته شدهاند.







یکی از این کارشناسان «استیون لندمن» نویسنده، اکتیویست و کارشناس مسائل بینالملل است که معتقد است، دیوید کامرون میتواند با طراحی یک عملیات پرچم دروغین یا بزرگنمایی تهدید روسیه و چین علیه انگلیس، مردم را متقاعد یا وادار به ادامه عضویت در اتحادیه اروپا کند. آنچه در ادامه میخوانید، مصاحبه
مهدی محمدی در کانال تلگرامیاش نوشت: گمانم مدتی است آقای روحانی دچار بحران استدلال شده است. وقتی میخواهد بدعهدی امریکا در برجام را توجیه کند، به دامن قرارداد الجزایر و قطعنامه 598 پناه میبرد غافل از اینکه در اینجا پیش پرداختی به بزرگی تعطیلی برنامه هستهای ایران پیشاپیش پرداخت شده است. وقتی میخواهد حقوقهای نجومی تاجر-مدیرهای دولتی را توجیه کند، پای سازمان بازرسی و دیوان محاسبات را به میان میکشد غافل از اینکه مسئول مستقیم این وضعیت روسای سازمانها و نهادهای وابسته به دولتاند. وقتی عربستان سعودی پایش را از گلیمش درازتر میکند دعوت به مدارا و تدبیر میکنند غافل از اینکه "تدبیر" 3 سال گذشته کار را به اینجا کشانده است. نمونههای دیگری هم میتوان یافت. ظاهراً کمک فکری بیشتری لازم دارند.








